Czy wiesz, że w języku niemieckim powiesz „przeszkadzasz mnie”, a nie „mi”? W tej lekcji wyjaśnię Ci, dlaczego tak jest. Poznasz czasowniki, które łączą się z Akkusativem i dowiesz się, jak to „zjawisko” się nazywa. 🙂
Na końcu czekają na Ciebie ćwiczenia na czasowniki z Akkusativem.
Czasowniki z Akkusativem – o co tu chodzi?
Niektóre niemieckie czasowniki „wymagają” użycia po nich wyrazu w bierniku, czyli Akkusativie.
W języku niemieckim są czasowniki, po których trzeba użyć wyrazu (dopełnienia) w konkretnym przypadku, np. w bierniku (Akkusativ), który odpowiada na pytanie kogo? co?(wen? was?). Tak samo jest zresztą w języku polskim, np. odebrać kogo? co? a nie kogo? czego? Nazywa się to rekcją czasownika.
„Wymagania” części niemieckich czasowników pokrywają się z polskimi. Niestety nie zawsze. Tu powstaje problem dla uczących się języka niemieckiego, bo czasami użycie konkretnego przypadku, tłumacząc na polski, jest dla nas nielogiczne. Spójrz na poniższe przykłady:
abholen – wen? was? meinen Freund / odebrać kogo? co? mojego przyjaciela (tak samo w obu językach: przypadek Akkusativ, czyli biernik)
stören – wen? was?mich / przeszkadzać – kogo? co?mnie (po polsku powiemy oczywiście komu? czemu? mi – celownik, a nie kogo? co? biernik)
Za chwilę pokażę Ci, jakie czasowniki jeszcze łączą się w niemieckim z biernikiem.
Zapamiętaj
Pod pojęciem „rekcja czasownika” kryją się także czasowniki, których używa się z konkretnym przyimkiem (na, po, z itd.), a ten z kolei wymaga użycia odpowiedniego przypadku, np. sich freuen auf + Akkusativ (cieszyć się na coś, np. na urlop).
Lista najważniejszych czasowników z Akkusativem z przykładami użycia
Jak już wspomniałam, wymagania wielu niemieckich czasowników co do przypadku pokrywają się z polskimi czasownikami. Utrapieniem są tylko te, o które w języku polskim spytamy zupełnie inaczej niż w języku niemieckim.
Zobacz, o jakich czasownikach mówimy:
# czasowniki z Akkusativem pokrywające się z biernikiem w języku polskim:
haben (mieć), mögen (lubić), sehen (widzieć), fotografieren (fotografować), kennen (znać), besuchen (odwiedzać), tragen (nosić), trinken (pić) i inne
Jak widzisz, tutaj pytania, które zadaje się w niemieckim brzmią dla nas całkiem dziwnie. W końcu nikt po polsku nie mówi: przeszkadzam (kogo? co?) mojego brata. 🙂 Ale jak to w nauce języków bywa, zawsze znajdą się jakieś zwroty, których nie można dosłownie przetłumaczyć na swój język. Dlatego rekcji czasowników musisz po prostu nauczyć się na pamięć.
Czasowniki z podwójnym Akkusativem – lista i przykłady
Jakby tego było mało są też w języku niemieckim czasowniki, które wymagają użycia po nich dwa razy biernika. Co to oznacza w praktyce? Nie jest to tak trudne, jak mogłoby się wydawać. Chodzi o to, że po tych czasownikach stoją w zdaniu dwa rzeczowniki (przeważnie rzecz i osoba), które muszą być odmienione w bierniku. Na szczęście jest tylko pięć takich rzeczowników w języku niemieckim:
kosten (kosztować), abfragen (odpytywać), angehen (obchodzić / dotyczyć kogoś, w znaczeniu: co cię to obchodzi), lehren (nauczać) und nennen (nazywać / określać kogoś jakoś)
Zobacz:
„Er nennt mich einen Lügner.“ / „On nazywa mnie kłamcą.“
„Mich“ i „einen Lügner“ to te dwa rzeczowniki (dopełnienia) w bierniku.
Spójrz na kolejne przykłady:
„Er lehrt die Kinder die spanische Sprache.“ / „On uczy / naucza dzieci języka hiszpańskiego.“
No właśnie, jak zbudować takie zdanie? Całkiem łatwo – dokładnie tak samo, jak każde zdanie oznajmujące w niemieckim. Musisz tylko pamiętać o prawidłowej kolejności wyrazów (szyk zdania):
miejsce: podmiot (kto? co?)
miejsce: orzeczenie = czasownik (co robi?)
miejsce: dopełnienie w Akkusativie
Przykład:
„Ichsuche meine Jacke.“ / „Szukam mojej kurtki.“
Również standardowo zbudujesz pytanie, zamieniając pozycję podmiotu z orzeczeniem:
„Suchst du meine Jacke?“ / „Szukasz mojej kurtki?”
Czasowniki z Akkusativem w niemieckim – co to oznacza?
Po pewnej grupie czasowników niemieckich trzeba użyć przypadku Akkusativ (biernik). Oznacza to, że rzeczownik po takim czasowniku musi być odmieniony właśnie w tym przypadku, np. „Ich kenne (kogo? co?) deinen Nachbar.” (Znam twojego sąsiada.). „Deinen Nachbar” to forma w Akkusativie.
Skąd wiadomo, które czasowniki wymagają przypadku Akkusativ?
Tych konkretnych czasowników musisz nauczyć się na pamięć. Wprawdzie po części z nich zadamy takie samo pytanie po polsku (np. widzę kogo? co? mojego znajomego – biernik w obu językach), ale nie zawsze tak jest. Jednym z takich przykładów jest czasownik „stören” (przeszkadzać), który w niemieckim wymaga biernika (kogo? co?), a w polskim celownika (komu? czemu?).
Które czasowniki łączą się z Akkusativem?
Czasowniki, po których trzeba użyć przypadku Akkusativ (biernik) to m.in.: haben (mieć), mögen (lubić), sehen (widzieć), fotografieren (fotografować), kennen (znać), besuchen (odwiedzać), tragen (nosić), trinken (pić), anrufen (zadzwonić, telefonować), unterbrechen (przerywać), nennen (nazywać), lassen (pozwalać, kazać, zostawiać), vergessen (zapominać), genießen (rozkoszować się np. ciszą, urlopem itd.), beneiden (zazdrościć komuś), heiraten (poślubić), suchen (szukać), überlegen (zastanawiać się), es gibt (jest, są).
Czasowniki z podwójnym Akkusativem – co to jest?
Niektóre czasowniki wymagają użycia dwa razy przypadku Akkusativ. Oznacza to, że oba rzeczowniki po takim czasowniku muszą być odmienione właśnie w tym przypadku. Jest tylko pięć takich czasowników: kosten (kosztować), abfragen (odpytywać), angehen (obchodzić / dotyczyć kogoś, w znaczeniu: co cię to obchodzi), lehren (nauczać) und nennen (nazywać / określać kogoś jakoś). Przykład: „Er lehrt die Kinder die spanische Sprache.“ (On uczy / naucza dzieci języka hiszpańskiego.).
Gdzie wstawić dopełnienie w Akkusativie w zdaniu?
Dopełnienie (np. rzeczownik) w bierniku stoi na 3. miejscu w zdaniu, zaraz po osobie (podmiot) i czynności (orzeczenie), np.: „Ich suche meine Jacke.“ (Szukam mojej kurtki.)
Dzięki, mam Twój komentarz! Pojawi się, gdy go zatwierdzę.
Nie udało się wysłać komentarza. Sprawdź pola i spróbuj ponownie za chwilę.
Masz pytanie? Pisz śmiało!
Czytam każdy komentarz — pytanie o gramatykę, uwaga do wpisu, własny przykład.
Wszystko mile widziane.