Wiesz, że z czasownika możesz zrobić rzeczownik? 🙂 Rzeczowniki odczasownikowe wzbogacą Twoje słownictwo i ułatwią Ci komunikację.
W tej lekcji nauczysz się, jak i po co używa się rzeczowników odczasownikowych i utrwalisz wiedzę dzięki ćwiczeniom na końcu lekcji.
Rzeczowniki odczasownikowe (nominalisierte Verben / Nominalisierung der Verben) to rzeczowniki, które powstają z czasowników – pytanie „co robi?” zamieniamy na „kto? co?”, np.:
Rzeczowniki odczasownikowe spotkasz często w języku potocznym. Jednak najczęściej używane (a nawet nadużywane) są one w języku oficjalnym / formalnym – w artykułach w gazetach, pismach urzędowych, pracach naukowych itd.
Teksty naszpikowane takimi rzeczownikami są uważane za „sztywne” i nieprzyjazne dla czytelnika.
To inaczej:
A Ty którą formę wolisz?
Jest dużo metod tworzenia rzeczowników odczasownikowych. Ale na samym początku musisz „nadać” czasownikowi cechy charakterystyczne dla rzeczownika w języku niemieckim. Pokażę Ci, jak to zrobić.
Tak zmienisz czasownik w rzeczownik w trzech krokach:
Zobacz kilka przykładów:
A teraz zajmiemy się bliżej punktem trzecim, czyli tym, jak dokładnie utworzyć rzeczownik odczasownikowy.
Najczęściej tak buduje się rzeczowniki odczasownikowe:
Jak jeszcze tworzy się niemieckie rzeczowniki? Zobacz w lekcji: Rzeczowniki od przymiotników i imiesłowów w niemieckim.
Ćwiczenie czyni mistrza! Przygotowałam dla Ciebie darmowe ćwiczenia online na rzeczowniki odczasownikowe – z rozwiązaniami i bez rejestracji. Kliknij tutaj i poćwicz rzeczowniki odczasownikowe online: interaktywne ćwiczenia na rzeczowniki odczasownikowe.
Jak sama nazwa mówi są to rzeczowniki utworzone od czasowników, np. od czasownika „kochen” (gotować) powstaje rzeczownik „das Kochen” (gotowanie).
Jeśli chcesz zamienić czasownik w rzeczownik, to musisz nadać mu podstawowe cechy rzeczownika, czyli: dodać przed nim prawidłowy rodzajnik, zapisać go dużą literą i odpowiednio go zmienić (na to jest kilka sposobów).
Rzeczownik od czasownika można utworzyć, dodając do niego odpowiednią końcówkę, jak: -ung, -nis, -ion, -e, -er, np. die Kündigung (od „kündigen”), die Erlaubnis (od „erlauben”), die Suche (od „suchen”). Czasem wystarczy po prostu wziąć czasownik w bezokoliczniku i wstawić przed nim rodzajnik „das”, np.: das Treffen, das Malen. Trzecim sposobem jest „odcięcie” od czasownika w bezokoliczniku końcówki -en, np. der Lauf (od „laufen”), der Schrei (od „schreien”). Oczywiście przy każdej metodzie trzeba pamiętać o dodaniu rodzajnika i pisowni dużą literą (cechy niemieckich rzeczowników!).
Najczęściej spotkasz się z rzeczownikami odczasownikowymi w języku formalnym: urzędowym lub w gazetach. Nadają one często wypowiedzi „sztywnego” charakteru. Mimo to spora grupa tych rzeczowników jest też często używana w języku codziennym.
