W tej lekcji dowiesz się najważniejszych informacji o czasownikach modalnych w języku niemieckim. Na końcu czekają na Ciebie ćwiczenia. Chcesz poznać więcej tematów z gramatyki niemieckiej? Ta lekcja jest częścią kursu: Gramatyka B1/B2 .
W tej lekcji dowiesz się najważniejszych informacji o czasownikach modalnych w języku niemieckim. Na końcu czekają na Ciebie ćwiczenia. Chcesz poznać więcej tematów z gramatyki niemieckiej? Ta lekcja jest częścią kursu: Gramatyka B1/B2 .

Czasowniki modalne widziałeś już na pewno nie jeden raz. Spójrz na przykłady:

„Will”, „muss”, „darf” – brzmi znajomo? To właśnie przykłady czasowników modalnych. Ale co właściwie jest takiego szczególnego w tych czasownikach, że dorobiły się własnej nazwy?
W języku niemieckim jest sześć czasowników modalnych: dürfen, können, sollen, mögen, wollen, müssen.
Podobnie jak w języku polskim, te czasowniki dają znać „jak” coś się robi:
Jak widzisz, dzięki czasownikom modalnym zmienia się znaczenie czasownika „lernen” – raz nauka jest z przymusu , a raz z chęci 🙂 Oto wszystkie czasowniki modalne:
| Czasownik modalny | Znaczenie | Przykład |
|---|---|---|
| dürfen | pozwolenie | Darf ich dich etwa fragen? |
| können | móc, potrafić, umieć | Ich kann fliegen! |
| mögen (*möchten) | lubić (mieć życzenie) | Ich mag/möchte arbeiten |
| müssen | musieć | Warum muss ich immer putzen?! |
| sollen | mieć powinność | Warum soll ich Deutsch lernen? |
| wollen | chcieć | Ich will Deutsch lernen! |
Odmiana czasowników modalnych – zaraz, jaka odmiana?! 🙂
Zobacz – nie powiesz „Ja musimy zrobić”, tylko „Ja muszę zrobić” – w języku niemieckim jest dokładnie tak samo. Każda osoba ma swoją „formę” czasownika, co widać przeważnie po końcówce takiego czasownika.
Czasowniki modalne są nieregularne, więc oprócz końcówki zmienia się też coś w temacie. I dlatego trzeba się tej odmiany nauczyć na pamięć:
| dürfen | können | mögen | müssen | sollen | wollen | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ich | darf | kann | mag | muss | soll | will |
| du | darfst | kannst | magst | musst | sollst | willst |
| er/sie/es | darf | kann | mag | muss | soll | will |
| wir | dürfen | können | mögen | müssen | sollen | wollen |
| ihr | dürft | könnt | mögt | müsst | sollt | wollt |
| sie/ Sie | dürfen | können | mögen | müssen | sollen | wollen |
| dürfen | können | mögen | müssen | sollen | wollen | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ich | durfte | konnte | mochte | musste | sollte | wollte |
| du | durftest | konntest | mochtest | musstest | solltest | wolltest |
| er/sie/es | durfte | konnte | mochte | musste | sollte | wollte |
| wir | durften | konnten | mochten | mussten | sollten | wollten |
| ihr | durftet | konntet | mochtet | musstet | solltet | wolltet |
| sie/ Sie | durften | konnten | mochten | mussten | sollten | wollten |
Każdy z czasowników modalnych ma kilka znaczeń, a teraz przedstawię Ci te podstawowe. Zrobię to na przykładzie zdań, których głównym tematem będzie ..currywurst. „Currywurst” czyli coś, z czego słynie Berlin – zaraz obok kebapa .
können
Dzięki czasownikowi modalnemu „können” powiesz, że jesteś w stanie coś zrobić, coś umiesz, potrafisz:
mögen
Jeżeli chcesz powiedzieć, że coś lubisz, coś Ci się podoba, możesz to zrobić przy pomocy czasownika modalnego „mögen”. „Mögen” często występuje bez towarzystwa drugiego czasownika:
„Möchten” to Konjunktiv II od „mögen”. Bardzo często wciela się w rolę czasownika modalnego i wyraża życzenie:
müssen
Dzięki czasownikowi modalnemu „müssen” pokażesz, że coś jest obowiązkowe, konieczne:
sollen
Czasownik modalny „sollen” używa się do wyrażania nakazów, na przykład zalecenia lekarza na pewno będą z „sollen”:
Takie zalecenie brzmi bardzo poważnie – jak to zalecenie. Jeżeli jednak użyjesz „sollen” w Konjunktiv II to z zalecenia zrobi się dobra rada:
wollen
Czasownik modalny „wollen” wyraża życzenie:
„Wollen” brzmi zdecydowanie i w pewnych sytuacjach dość ostro. Wyobraź sobie, że zamawiasz Currywurst uderzając pięścią w stół. Właśnie tak zabrzmiałoby Twoje zamówienie, jeżeli zamawiając w restauracji powiesz „Ich will eine Currywurst!”. Grzeczne prośby i życzenia wyraża się poprzez czasownik „möchten”:
dürfen
„Dürfen” używa się, by wyrazić, że coś jest dozwolone lub zakazane:
Z kolei „nicht dürfen” używa się, jeśli coś jest zakazane:

Jak na pewno zauważyłeś, czasownik modalny najczęściej występuje w towarzystwie innego czasownika (Vollverb, czasownik główny) , który jest w bezokoliczniku:
Skoro to czasownik modalny jest odmieniony, to musi być na drugim miejscu w zdaniu:
Zdanie z czasownikiem modalnym w Präteritum wygląda tak samo jak w Präsens – odmieniony czasownik modalny na drugim miejscu i drugi czasownik na końcu zdania. Z tą różnicą, że czasownik modalny jest oczywiście odmieniony w Präteritum.
Zdanie z czasownikiem modalnym w czasie przeszłym Perfekt jest tworzone trochę inaczej niż w Präteritum i Präsens. Czasownik modalny jest wtedy na końcu zdania w bezokoliczniku:
Tak jak jednak wspomniałam – czasowniki modalne używa się najczęściej w Präteritum. Powiemy raczej:
Tak, każdy z czasowników modalnych może występować w roli czasownika głównego (Vollverb), samodzielnie:
Czasami w mowie potocznej można pominąć ten drugi czasownik na końcu zdania, jeśli z kontekstu wyraźnie wiadomo, o co chodzi:
Chcesz poćwiczyć czasowniki modalne? Tutaj znajdziesz interaktywne ćwiczenia na czasowniki modalne w niemieckim.
W języku niemieckim jest 6 czasowników modalnych: dürfen (mieć pozwolenie), können (móc, potrafić), sollen (mieć powinność), mögen (lubić), wollen (chcieć), müssen (musieć).
Czasowniki modalne spełniają taką funkcję, że opisują czynność wyrażoną drugim czasownikiem w zdaniu (czy jest to przymus czy powinność itd.), np.: Ich muss lernen. (Muszę się uczyć.)
Aby zbudować zdanie z czasownikiem modalnym, potrzebujemy jeszcze drugiego czasownika, np. muszę – co zrobić?, chcę – co zrobić? Czyli modalny czasownik (w odmienionej formie) jest na drugim miejscu w zdaniu, a czasownik główny (w bezokoliczniku) wędruje na koniec zdania, np.: Sie will nach Hause gehen. (Ona chce iść do domu.)
Czasowniki modalne mają nieregularną odmianę, czyli zmienia się nie tylko końcówka czasownika, ale i jego temat (samogłoski w środku), np.: czasownik „dürfen” – ich darf, du darfst, er/sie/es darf, wir dürfen, ihr dürft, sie/Sie dürfen. Odmiany czasowników modalnych trzeba więc nauczyć się na pamięć.
2 komentarze do wpisu „Czasowniki modalne niemiecki”