Zdanie warunkowe to prosta i używana na co dzień konstrukcja. W tej lekcji dowiesz się, jak zbudować zdanie warunkowe i jakiego użyć w nim szyku.
Na końcu mam dla Ciebie ćwiczenia na zdania warunkowe.
Zdanie warunkowe to prosta i używana na co dzień konstrukcja. W tej lekcji dowiesz się, jak zbudować zdanie warunkowe i jakiego użyć w nim szyku.
Na końcu mam dla Ciebie ćwiczenia na zdania warunkowe.

Jeśli chcesz opisać, kiedy lub pod jakim warunkiem coś się wydarzy lub nie, to musisz użyć zdania warunkowego (Konditionalsatz). Czynność ta będzie w zdaniu głównym, a jej warunek w zdaniu pobocznym, np.:
Pokażę Ci kilka możliwości, jak zbudować zdanie warunkowe:
# ze spójnikiem „wenn”
Jak już wspominałam, musi być spełniony jakiś warunek (np. jeśli wygram w lotka), żeby coś mogło być zrobione (np. to kupię nowy dom).
Są dwa rodzaje takich warunków: realny i nierealny. Zobacz:
Jeśli warunek jest realny, możliwy do spełnienia, to używamy czasu teraźniejszego Präsens
Jeśli warunek jest nierealny, raczej niemożliwy do spełnienia, to używamy trybu przypuszczającego Konjunktiv II w teraźniejszości lub przeszłości:
Tu trzeba użyć formy Konjunktiv II w teraźniejszości („miałbym”, „poszedłbym” – „hätte”, „würde gehen”), np.:
2. warunek nierealny w przeszłości – jeśli w przeszłości nie miałaś/-eś czasu i nie spełniłaś/-eś warunku
Tu trzeba użyć formy Konjunktiv II w przeszłości – hätte/wäre + Partizip II („miałbym“, „poszedłbym” np. wczoraj – „hätte gemacht”, „wäre gegangen”). Patizip II to ta forma, z którą budujesz czas przeszły Perfekt.
Chcesz przypomnieć sobie Konjunktiv II? Zajrzyj do lekcji o trybie przypuszczającym Konjunktiv II.
# ze spójnikiem „falls”
„Falls” („w przypadku, gdy”) używa się, gdy coś jest raczej mało prawdopodobne, np.:
Spójnika „falls” nie używa się w odniesieniu do przeszłości, tak jak to było przy „wenn”.
# bez spójnika
Takie zdanie zbudujesz na dwa sposoby:
Nie „Sie hat…”, tylko:
# zdanie z „wenn” i „falls”
W zdaniu pobocznym z „wenn” / „falls” czasownik zawsze wędruje na koniec (szyk końcowy), a w zdaniu głównym jest na 1. lub 2. miejscu (szyk przestawny lub prosty), np.:
(1) „Wenn ich Lotto gewinne, … (szyk końcowy)
(2) … kaufe ich ein neues Haus.“ (szyk przestawny, bo pierwsze jest zdanie poboczne z „wenn”)
ALBO:
(2) „Ich kaufe ein neues Haus, … (szyk prosty, bo pierwsze jest zdanie główne)
(1) … wenn ich Lotto gewinne.” (szyk końcowy)
# zdanie bez spójnika
Tu sprawa jest prosta, bo w obu zdaniach czasownik jest na 1. miejscu (szyk przestawny), np.:
Chcesz poznać inne zdania poboczne w niemieckim? Kliknij tu po zdania skutkowe (Konsekutivsatz), a tutaj po zdania okolicznikowe czasu (Temporalsatz).
Chcesz poćwiczyć zdania warunkowe w języku niemieckim? Tutaj znajdziesz ciekawe ćwiczenia na różne typy zdań warunkowych.
To zdanie, które wyraża, pod jakim warunkiem coś się wydarzy, np. pójdę do kina, jeśli będę miała czas.
Odpowiada ono na pytania: kiedy? pod jakim warunkiem? w jakim przypadku?
Zdanie warunkowe to zdanie poboczne, w którym opisany jest warunek jakiejś czynności określonej w zdaniu głównym. Oba te zdania składowe oddzielone są od siebie przecinkiem. Zdanie warunkowe najczęściej zaczyna się od spójnika „wenn/falls” (kiedy, jeśli), np. Wenn ich Zeit habe, besuche ich dich. (Jeśli będę miała czas, to cię odwiedzę.)
Zazwyczaj zdanie takie zaczyna się spójnikiem „wenn” lub „falls” (jeśli). Po tych spójnikach czasownik idzie na koniec. Po przecinku stoi zdanie główne, np. Wenn ich Lotto gewinne, kaufe ich ein Haus. (Jeśli wygram w lotka,to kupię dom.). Zdanie warunkowe można też zbudować bez spójnika – wtedy musisz zacząć od czasownika: Gewinne ich Lotto, kaufe ich ein Haus.
Tak, mimo że ich znaczenie jest podobne: „wenn” oznacza „jeśli, gdy”, a „falls” znaczy „ jeśli, w przypadku gdy”. Także jeśli chodzi o zastosowanie, to jest pewna różnica. „Falls” nie można użyć w przeszłości. Stosuje się go, gdy coś jest raczej mało prawdopodobne, np. Falls ich morgen Lotto gewinne, komme ich nicht zur Arbeit. (W przypadku gdy wygram jutro w lotka, to nie przyjdę do pracy.). „Wenn” można zastosować we wszystkich czasach.