Czasowniki z Nominativem

Anna autorka gramatyki, 13 000+ sprzedanych egzemplarzy

5 min czytania

Spis treści

1.Czasowniki z Nominativem w języku niemieckim – które to są i czemu musisz to wiedzieć?
2.Przykłady użycia
3.Podsumowanie
4.Czasowniki z Nominativem – ćwiczenia
5.Najczęściej zadawane pytania – znasz odpowiedzi?

Grupa czasowników z Nominativem jest bardzo mała, ale i bardzo ważna w gramatyce niemieckiej. W tej lekcji dowiesz się dlaczego oraz nauczysz się na prostych przykładach budować zdanie z czasownikami z Nominativem.

Na końcu lekcji znajdziesz ćwiczenia na czasowniki z Nominativem, dzięki którym sprawdzisz zdobytą wiedzę.

Czasowniki z Nominativem w języku niemieckim – które to są i czemu musisz to wiedzieć?

Przykłady na czasowniki z Nominativem w niemieckim — Niektóre niemieckie czasowniki „wymagają” dopełnienia w mianowniku (Nominativ).

Niektóre czasowniki w języku niemieckim wymuszają użycie po nich konkretnego przypadku, najczęściej biernika (Akkusativ) lub celownika (Dativ), np. czasownik „tragen” (nosić) wymaga użycia biernika (kogo? co?) zakupy, a nie np. ~~kogo? czego? zakupów~~.

A jak to jest z przypadkiem Nominativ (mianownik)? No właśnie, każde zdanie musi mieć co najmniej jedno dopełnienie w Nominativie – jest nim podmiot (osoba, rzecz, wykonawca czynności). Kilka czasowników wymaga jeszcze drugiego dopełnienia w mianowniku.

Zapamiętaj

Nominativ (mianownik) to pierwszy przypadek w niemieckim, który odpowiada na pytanie kto? co? (wer? was?)

Spójrz na poniższe przykłady czasowników z dopełnieniem w Nominativie:

„Sie steht.” / „Ona stoi.” (jedno dopełnienie – kto? co? ona – bez podmiotu w mianowniku nie może istnieć zdanie)
„Er ist mein Nachbar.” / „On jest moim sąsiadem.“ (dwa dopełnienia – kto? co? on + sąsiad)
„Sein Sohn wird ein Polizist.“ / „Jego syn będzie policjantem.“

Uwaga

Jeśli chodzi o drugie dopełnienie w mianowniku, to w języku polskim często trzeba użyć po czasowniku innego przypadku niż w niemieckim, np.: w niemieckim – on jest kto? co? (mianownik) moim sąsiadem, a po polsku: on jest kim? czym? (narzędnik) moim sąsiadem. Ponieważ przypadki niemieckie nie zawsze pokrywają się z polskimi, to musisz nauczyć się tych konkretnych czasowników na pamięć. Konieczność zastosowania odpowiedniego przypadku po jakimś czasowniku lub przyimku nazywa się w gramatyce rekcją czasownika.

Przyjrzyjmy się bliżej czasownikom łączącym się z Nominativem.

W jakiej kolejności muszą stać wyrazy w zdaniu? Sprawdź tutaj: szyk zdania w niemieckim.

Przykłady użycia

# podmiot jako dopełnienie w Nominativie

Każde zdanie musi składać się przynajmniej z dwóch wyrazów: podmiotu i orzeczenia (czasownika). Podmiot, czyli wykonawca czynności stoi zawsze w mianowniku (Nominativ):

„Ich gehe.” / „Ja idę.” (kto? co? ja)
„Mein Bruder schläft.“ / Mój brat śpi.“

Zapamiętaj

Podmiot w zdaniu stoi zawsze na pierwszym miejscu, zaraz po nim odmieniony czasownik, a potem cała reszta, np. „Sie ist meine Freundin.”

# dwa dopełnienia w Nominativie

Jest tylko kilka czasowników, po których musisz użyć w zdaniu drugiego dopełnienia w mianowniku (poza podmiotem). Są to:

sein (być), werden (stawać się), bleiben (zostawać), scheinen (wydawać się), heißen (nazywać się)

Przykłady:

„Du bist ein guter Arzt.“ / „Ty jesteś dobrym lekarzem.“
„Das wird ein schöner Urlaub.“ / „To będzie piękny urlop.“
„Du bleibst mein bester Freund.“ / „Ty zostaniesz moim najlepszym przyjacielem.”
„Er scheint ein kluger Junge zu sein.“ / „On wydaje się być mądrym chłopcem.“

Zapamiętaj

Czasownik „scheinen“ (wydawać się) jest z reguły używany z „zu sein” na końcu zdania, np. „sie scheint nett zu sein” / „ona wydaje się być miła”.

Podsumowanie

Nominativ to pierwszy przypadek w języku niemieckim, który odpowiada na pytanie kto? co?
Każde zdanie musi mieć podmiot i orzeczenie. Podmiot jest obowiązkowym dopełnieniem w mianowniku (Nominativ).
Istnieje tylko kilka czasowników, które wymagają jeszcze jednego dopełnienia w mianowniku (poza podmiotem).

Czasowniki z Nominativem – ćwiczenia

Chcesz poćwiczyć czasowniki z dopełnieniem w mianowniku? Tutaj mam dla Ciebie interaktywne ćwiczenia na czasowniki z Nominativem.

Najczęściej zadawane pytania – znasz odpowiedzi?

Co to znaczy, gdy czasowniki w niemieckim łączą się z Nominativem?

Nominativ to pierwszy przypadek w niemieckim, czyli po polsku mianownik. Odpowiada on na pytania kto? co? Gdy słyszysz, że czasownik łączy się z Nominativem, to oznacza to tyle, że rzeczownik po tym czasowniku musi być odmieniony właśnie w tym przypadku (czyli zapytasz o ten rzeczownik kto? co?), np. Du bleibst mein bester Freund.

Czasowniki z Nominativem – które to są?

Jest ich niewiele. Są to np. czasowniki: sein, werden, bleiben, scheinen, heißen. Także obowiązkowy element zdania, czyli podmiot zawsze jest w Nominativie.

Co to znaczy, że w zdaniu są dwa dopełnienia w Nominativie?

Oznacza to, że poza podmiotem (wykonawca jakiejś czynności), który obowiązkowo stoi w mianowniku, jest w zdaniu potrzebny jeszcze jeden wyraz odmieniony właśnie w tym przypadku.

Gdzie wstawić w zdaniu dopełnienie w Nominativie?

Pierwsze dopełnienie będące podmiotem stoi zawsze na pierwszym miejscu w zdaniu. Jeśli mamy w tym zdaniu jeszcze drugie dopełnienie, np. po czasowniku „sein”, to stoi ono z reguły zaraz za tym odmienionym czasownikiem, np. Du bist mein Freund.

1 komentarz do wpisu „Czasowniki z Nominativem”

dlugi 13 października 2021

beginnen tez bedzie z Nominativem ?

Dzięki, mam Twój komentarz! Pojawi się, gdy go zatwierdzę.

Nie udało się wysłać komentarza. Sprawdź pola i spróbuj ponownie za chwilę.

Masz pytanie? Pisz śmiało!

Czytam każdy komentarz — pytanie o gramatykę, uwaga do wpisu, własny przykład. Wszystko mile widziane.