Wiesz, że w języku niemieckim są czasowniki, które „zarządzają” użycie po nich konkretnego przypadku? W tej lekcji poznasz czasowniki z Dativem i Akkusativem.
Na końcu mam dla Ciebie ćwiczenia na czasowniki z Dativem i Akkusativem.
Wiesz, że w języku niemieckim są czasowniki, które „zarządzają” użycie po nich konkretnego przypadku? W tej lekcji poznasz czasowniki z Dativem i Akkusativem.
Na końcu mam dla Ciebie ćwiczenia na czasowniki z Dativem i Akkusativem.

Czasowniki z Dativem i Akkusativem – jak to rozumieć? Zacznijmy od tego, że Dativ i Akkusativ to dwa z czterech przypadków w języku niemieckim. Dativ (celownik) odpowiada na pytanie komu? czemu?, a Akkusativ (biernik) na pytanie kogo? co?
Część czasowników w gramatyce niemieckiej wymusza użycia po nich wyrazu (dopełnienia) w konkretnym przypadku.
Po polsku również mówimy np. widzę kogo? co? znajomego, a nie komu? czemu? znajomemu – czyli też dopasowujemy przypadek. W tej lekcji zajmiemy się czasownikami, które wymagają dwóch dopełnień – jednego w Dativie, a drugiego w Akkusativie.
Spójrz na taki przykład:
daję komu? czemu? jej = celownik (Dativ)
daję kogo? co? kwiaty = biernik (Akkusativ)
Tak samo jest w języku niemieckim:
To zobaczmy kolejne przykłady na czasowniki z Dativem i Akkusativem.
Najważniejsze czasowniki z Dativem i Akkusativem, które powinnaś / powienieneś znać to:
anbieten (oferować), beantworten (odpowiadać), beibringen (nauczyć kogoś czegoś), bestellen (zamawiać), beweisen (udowadniać), bringen (przynosić), empfehlen (polecać, zalecać), erklären (wyjaśniać), erlauben (pozwalać), erzählen (opowiadać),
geben (dawać), glauben (wierzyć), kaufen (kupować), kochen (gotować), leihen (pożyczać), machen (robić), mitteilen (powiadomić, poinformować kogoś), nennen (nazywać), sagen (mówić), schicken (wysyłać),
schreiben (pisać), schenken (podarować), senden (wysyłać), stehlen (kraść), überlassen (zostawiać, oddwać coś komuś), verkaufen (sprzedawać), versprechen (obiecywać), wegnehmen (zabierać), wünschen (życzyć), zeigen (pokazywać)
Przykłady:
Czasami można pominąć dopełnienie w Dativie (osoba) – mimo to, zdanie jest nadal zrozumiałe:
Zdanie z dopełnieniem w Dativie i Akusativie wygląda przeważnie tak:
# jeśli dopełnienie w Akkusativie jest rzeczownikiem:
| Budowa zdania z dopełnieniami w Dativie i Akkusativie | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| czasownik w bezokoliczniku | 1. miejsce = podmiot (osoba) | 2. miejsce = odmieniony czasownik | 3. miejsce = dopełnienie w Dativie (osoba) | 4. miejsce = dopełnienie w Akkusativie (rzecz) | |
| leihen | Ich | leihe | meiner Mutter | ein Buch. | Pożyczam mojej mamie książkę. |
| erklären | Er | erklärt | mir | eine Aufgabe. | On tłumaczy mi zadanie. |
| verkaufen | Meine Nachbarin | verkauft | uns | ihren Tisch. | Moja sąsiadka sprzedaje nam swój stół. |
# jeśli dopełnienie w Akkusativie jest zaimkiem, to dopełnienia zamieniają się miejscami:
| Budowa zdania z dopełnieniami w Dativie i Akkusativie JAKO ZAIMEK | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| czasownik w bezokoliczniku | 1. miejsce = podmiot (osoba) | 2. miejsce = odmieniony czasownik | 3. miejsce = dopełnienie w Akkusativie (rzecz) | 4. miejsce = dopełnienie w Dativie (osoba) | |
| leihen | Ich | leihe | es | meiner Mutter. | Pożyczam to mojej mamie. |
| erklären | Er | erklärt | es | mir. | On tłumaczy mi to. |
| verkaufen | Meine Nachbarin | verkauft | es | uns. | Moja sąsiadka sprzedaje nam to. |
Koniecznie poznaj także:
Chcesz poćwiczyć czasowniki z dopełnieniem w celowniku i bierniku? Tutaj znajdziesz interaktywne ćwiczenia na czasowniki z Dativem i Akkusativem.
Czasowniki, po których rzeczownik musi być odmieniony w Dativie (celownik) lub Akkusativie (biernik) to np.: anbieten (oferować), beantworten (odpowiadać), beibringen (nauczyć kogoś czegoś), bestellen (zamawiać), beweisen (udowadniać), bringen (przynosić), geben (dawać), glauben (wierzyć), kaufen (kupować), kochen (gotować), leihen (pożyczać), machen (robić), mitteilen (powiadomić, poinformować kogoś), schreiben (pisać), schenken (podarować), senden (wysyłać).
Po pewnych czasownikach niemieckich trzeba użyć dwóch dopełnień (np. rzeczownik lub zaimek): jedno z nich odmienione w przypadku Dativ (celownik), a drugie w Akkusativie (biernik). Przykład: Ich gebe ihr die Blumen. (Daję jej kwiaty.). „Ihr” jest w Dativie, a „die Blumen” w Akkusativie (daję komu? czemu? jej; daję kogo? co? kwiaty).
Jeśli dopełnienie w Akkusativie jest rzeczownikiem, to stoi ono po tym w Dativie, np. Ich leihe meiner Mutter ein Buch. (Pożyczam mamie książkę.). Jeśli dopełnienie w Akkusativie jest zaimkiem, to stoi ono przed dopełnieniem w Dativie, np. Ich leihe es meiner Mutter. (Pożyczam to mojej mamie.). Oba te dopełnienia stoją w zdaniu na 3. i 4. miejscu, zaraz po osobie i czynności (podmiot + orzeczenie).
Dopełnienie w Dativie z reguły dotyczy osób, a w Akkusativie rzeczy.