Odmiana przymiotnika niemiecki

W tej lekcji dowiesz się, jak odmienia się przymiotnik w języku niemieckim. Na końcu czeka na Ciebie kilka interaktywnych ćwiczeń.Chcesz nauczyć się więcej? Ta lekcja jest częścią kursu: Gramatyka B1/B2 .

Odmiana przymiotnika niemiecki – co musisz o niej wiedzieć, zanim się jej nauczysz?

Fajnie, że tutaj trafiłeś – to teraz nauczymy się 48 końcówek przymiotnika. Nie zamykaj tej strony – żartowałam! 🙂

Za chwilę pokażę Ci, jak bezboleśnie nauczyć się tej słynnej odmiany przymiotnika, z którą bardzo wiele osób ma problem (bo jest właśnie przekonana, że musi nauczyć się na pamięć 48 końcówek..)

Ale co to właściwie jest ta „odmiana” czy jeszcze gorzej „deklinacja” ?

Ten sam przymiotnik może mieć inna końcówkę. Na przykład taki przymiotnik „nett”. Na pewno nie raz zauważyłeś, że raz jest „nettem„, raz „netten„, a raz ” nette” .

Czyli, przymiotniki dostają różne końcówki, które zmieniają się w zależności od rodzaju, liczby i przypadku rzeczownika przed którym stoją – to jest deklinacja:

• „Der nette Mann sitzt am Tisch.”
• „Ich spreche mit dem netten Mann.”

O tym jaka jest to końcówka, decyduje rodzajnik (der, die, das). Bo to rodzajnik w języku niemieckim pokazuje rodzaj, liczbę i przypadek rzeczownika, pamiętasz?

Odmiana przymiotnika  po rodzajniku określonym

Jeżeli przed przymiotnikiem jest rodzajnik określony, to już wykonuje całą robotę i jednoznacznie określa rodzaj, liczbę oraz przypadek. A zatem, taki przymiotnik nie ma co się wysilać i prawie zawsze dostaje końcówkę „-en„.

To teraz trochę przykładów:

• „Ich sehe den alten Mann.” (przymiotnik „alt” dostaje końcówkę „en”, bo po prawie wszystkich rodzajnikach określonych jest końcówka „en”)
• „Hast du mit dem netten Mann gesprochen?” (przymiotnik „nett” dostaje końcówkę „en”, bo po prawie wszystkich rodzajnikach określonych jest końcówka „en”)
• „Eva spielt mit dem kleinen Hund.” (przymiotnik „klein” dostał końcówkę „en”, bo po prawie wszystkich rodzajnikach określonych jest końcówka „en” )
• „Der kleine Mann am Tisch trinkt einen Kaffee.” (przymiotnik „klein” dostaje końcówkę „e”, bo przy pięciu rodzajnikach określonych jest „e”)
• „Siehst du die schönen Menschen dort?” (przymiotnik „schön” dostał końcówkę „en”, bo po prawie wszystkich rodzajnikach określonych jest końcówka „en” )

Po jakich jeszcze słowach przymiotnik ma końcówkę jak po rodzajniku określonym?

Takie słowa jak „diese“, „welche“, „jede“, „solche“ i „alle“ traktuj jak rodzajniki określone. Przymiotnik po jednym z tych słów będzie miał takie końcówki, jak po rodzajnikach określonych, czyli „-e” lub „-en”.

Odmiana przymiotnika po rodzajniku nieokreślonym

Szef, czyli rodzajnik, jest teraz nieokreślony (ein, eine). I co po takim szefie, skoro w niektórych przypadkach nie do końca informuje, o jaki rodzaj rzeczownika chodzi? Wtedy do akcji wkracza jego zastępca, przymiotnik.

Wiem, że czasem w teorii nie do końca wiadomo, o co chodzi – dopiero widząc przykład jest ten efekt olśnienia „AHA!”. Dlatego najlepiej pokazać to na przykładach:

• „Das ist ein schönes Pferd.” To jest piękny koń. (z samego „ein” nie wiesz, czy jest der/die/das Pferd, prawda? Więc przymiotnik musi „nadrobić” i pokazać rodzaj – stąd do „schön” dodajemy „s” bo jest „das Pferd”)
• „Das ist ein schöner Hund. To jest piękny pies.  (z samego „ein” nie wiesz, czy jest der/die/das Hund, prawda? Więc przymiotnik musi „nadrobić” i pokazać rodzaj – stąd do „schön” dodajemy „r” bo jest „der Hund”)

Dobra, a stąd to „e„? Lepiej wymawia się takie słowo niż „schöns”. Jak się przymiotnik na spółgłoskę kończy, trzeba „e” dodać dlatego = schönes. 

Czyli w 5 miejscach tam gdzie było w odmianie przymiotnika po der, die , das dodajesz coś, co wyraźnie pokazuje rodzaj rzeczownika.  Co z resztą końcówek? Znowu dajesz wszędzie „en”.

Rodzajniki nieokreślone nie występują w liczbie mnogiej, więc odmiany przymiotnika po rodzajniku nieokreślonym nie ma.

Jeszcze kilka przykładów:

• „Ein kleiner Hund spielt in dem Park.”  (bo jest der Hund, a z samego „ein” to nie wynika, więc przymiotnik nadrabia)
• „Hast du letztens ein interessantes Buch gelesen?” (bo jest das Buch, a z samego „ein” to nie wynika, więc przymiotnik nadrabia)

Jak to w życiu bywa – szef, czyli rodzajnik nie przyszedł do pracy i przymiotnik, jako jego zastępca musi go zastąpić.  Jeżeli przez rzeczownikiem nie ma rodzajnika (rodzajnik zerowy), to  przymiotnik musi pokazać w jakim przypadku, liczbie i rodzaju jest rzeczownik, bo kto by inny?

Dlatego przymiotnik przejmuje końcówki, jakie miałby rodzajnik określony, którego nie ma. Znów najlepiej wyjaśnić to na przykładach , w praktyce:

Jedynym wyjątkiem jest Genitiv w rodzaju męskim i nijakim. Tu zastępcy coś nie wyszło i ma nie wiadomo skąd końcówkę „en” :

PS. Taka sytuacja nie występuje jednak zbyt często, że szef (rodzajnik) nie zjawia się w pracy. 🙂

Czy przymiotnik się zawsze odmienia?

Jeżeli przymiotnik jest przed rzeczownikiem, to trzeba mu dodać jakąś końcówkę, czyli się odmienia :

• „Die junge Frau lernt Deutsch.” (przymiotnik „jung” jest przed rzeczownikiem ⇒ przymiotnik się odmienia i  dostaje z tej okazji końcówkę „e”)

A jeżeli przymiotnik jest po rzeczowniku, to żadnych końcówek nie dostaje, czyli się nie odmienia:

• „Die Frau ist jung.”/ Kobieta jest młoda. (przymiotnik „jung” jest po rzeczowniku ⇒ przymiotnik się nie odmienia)

Chcesz dowiedzieć się więcej o niemieckich przymiotnikach? To zajrzyj do lekcji: Stopniowanie przymiotników niemiecki lub Przymiotniki od rzeczowników w języku niemieckim.

Odmiana przymiotnika niemiecki: podsumowanie

• Jeśli przymiotnik stoi przed rzeczownikiem to dostaje jakąś końcówkę (odmiana przymiotnika)
• To jaką końcówkę dostaje jest zależne od tego, jaki rodzajnik jest przed nim – określony, nieokreślony lub zerowy

Odmiana przymiotnika niemiecki ćwiczenia – czas na praktykę!

Chcesz poćwiczyć odmianę przymiotnika w praktyce? Tutaj znajdziesz kilka interaktywnych ćwiczeń na odmianę przymiotnika.